XIX asr

Muhammad Aminxo'ja Manzur

XIX–XX asrG'azal, lirika

Biography

Muhammad Aminxo'ja Manzur — XIX asr oxiri va XX asr boshlarida Qo'qon adabiy muhitida ijod qilgan iste'dodli shoir va ma'rifatparvarlardan biri. U g'azalnavislik an'analarini munosib davom ettirib, mumtoz she'riyat uslubida sermazmun asarlar yaratgan. Manbalarda Manzur taxallusi bilan tilga olinadi; o'z davrining ziyolilari kabi Sharq mumtoz adabiyotidan, xususan Alisher Navoiy, Fuzuliy va Bedil asarlaridan chuqur bahramand bo'lgan. Shoir g'azallarida ishq-muhabbat, vafo, xush-axloqlilik hamda insoniy fazilatlarni ulug'lagan, davrning ijtimoiy-ma'naviy masalalariga e'tibor qaratgan. Uning she'rlari asosan bayoz va qo'lyozma majmualar tarkibida saqlanib qolgan.

Excerpt

— G'azaldan

This excerpt has been translated into more languages than the site itself

Translation

Ты вновь ввергла сердце в оковы своих кудрей, вновь оставила душу в огне разлуки — бессильной и без призора. Ни разу не пришла спросить, каково мне, о каменносердая, и снова оставила мои глаза томиться на твоих дорогах. Смилуйся, о луноликая, спроси, каково Манзури, — ты снова опозорила, вконец опозорила моё сердце во владениях любви.

Original

Dilni zulfing zanjiriga mubtalo qilding yana, Jonni hajr otashida befe'lu beparvo qilding yana. Kelmading bir bor so'rab holimni, ey bag'ri tosh, Ko'zlarimni yo'llaringda intizor etding yana. Manzuriy holini so'rg'il rahm etib, ey mahliqo, Ko'nglimni ishq mulkida rasvo-yu rasvo qilding yana.

Works

G'azallar
Muxammaslar
Bayoz va qo'lyozma majmualarda saqlangan she'rlar