Oxund Qozi Samiy (Rosix)
Biography
Oxund Qozi Samiy — o'z asarlarida asosan Rosix taxallusini qo'llagan, XVIII asrning oxiri va XIX asrning birinchi yarmida Qo'qon adabiy muhitida ijod qilgan yetuk shoir, mudarris va ulug' fiqh olimi. Qo'qon xonligi davrida ilm-fan va shariat ishlarida yuksak mavqeni egallab, qozi hamda madrasa mudarrisi sifatida faoliyat yuritgan. U Mavlono Lutfiy, Alisher Navoiy va Fuzuliy an'analarini davom ettirgan. G'azal va qasidalarida tasavvufiy ma'nolar, axloqiy-falsafiy mushohadalar, ishq va vafo mavzulari yetakchilik qiladi. Aruz vaznida yozilgan teran falsafiy va oshiqona g'azallari bilan Qo'qon adabiy maktabi vakillari orasida o'ziga xos o'rin qoldirgan.
Excerpt
— G'azaldanThis excerpt has been translated into more languages than the site itself
О чём запело бы сердце, если бы та луна не была смятенно-прекрасна? Чем была бы драгоценна жемчужина, если бы нутро её не было кровью? О сердце, терпи в печали: довольно и боли разлуки — какой влюблённый обрёл свидание, не спалив себе груди? Расих, гореть — вот обычай влюблённого в любви: среди влюблённых тот, кто не горел, и живым не считается.
Ne navo qilg'ay ko'ngil, ul oy parishon bo'lmasa, Ne baho topg'ay guhar, gar bag'ri qon bo'lmasa. Ey ko'ngil, sabr et g'amida, bas erur dardi firoq, Qaysi oshiq topdi vasl, gar bag'ri biryon bo'lmasa. Rosixo, kuymak erur oshiqqa odat ishqida, Kuymagan oshiq aro ham bo'libon jon bo'lmasa.
Works
- Aruz vaznidagi g'azallar
- Qasidalar