Qo'qon adabiy merosiAdabiyot shahri — YuNESKO nomzodi
← Katalogga qaytish
XIX asr

Komil Xo'qandiy (Muhammad Komil)

XIX–XX asrG'azal, lirika

Tarjimai hol

Komil Xo'qandiy (Muhammad Komil) — XIX asr oxiri va XX asr boshlarida “Komil” taxallusi bilan aynan Qo'qon adabiy muhitida faoliyat yuritgan o'zbek mumtoz shoiri. U mumtoz adabiy an'analar, xususan Alisher Navoiy va Fuzuliy maktabi ta'sirida kamol topgan. Davrning ma'rifatparvar va lirik shoirlari safida turib, g'azal, muxammas va ruboiylar bitgan. Shoir asarlarining markazida chin oshiqona kechinmalar, vafo va sadoqat, shuningdek, davr ijtimoiy tengsizliklaridan shikoyat va ma'rifatparvarlik g'oyalari turadi. Uning g'azallari vafo va hijron mavzusidagi teran his-tuyg'ulari hamda ravon tili bilan ajralib turadi. (Uni Xiva xonligining xattot va shoiri Komil Xorazmiy bilan adashtirmaslik kerak: Komil Xorazmiy ijodi ham XIX asrda Qo'qon adabiy ahli orasida keng tarqalgan va hurmat bilan o'rganilgan.)

Asardan parcha

— G'azaldan

Ushbu parcha saytdagidan ko'proq tillarga tarjima qilingan

Tarjima

Если б поведать той луноликой, что на сердце моём, — что бы стало, сжалься она над этим нищим? Сердце, моля о свидании с тобой, стенает день и ночь, не достигнув чертога вечного блаженства. В степи разлуки я остался, словно Меджнун, и нет исцеления этой неотступной боли. Комил, терпи: твоя возлюбленная придёт — кто хранил верность, в конце концов обретёт верность.

Asl nusxa

Desam holi dilim ul mahliqoga, Ne bo'lg'ay rahmi kelsa bu gadoga. Ko'ngul vasling tilab afg'on etar tunu kun, Yetishmay davlat devori baqoga. Hijron dashtida Majnun kabi qoldim, Davoyim yo'q bu dardi bexatoga. Komil, sabr et, nigoring kelgusi, Vafo qilgan yetar oxir vafoga.

Asarlari

  • G'azallar
  • Muxammaslar
  • Ruboiylar